เวลาที่หมดเปลือง ฉันเพียรเอื้อมคว้าความหวังปลิดปลิว
ด้วยความรักต่อเธอ ที่ฉันไม่อาจมี
ยามเมื่อเราอยู่ใกล้ ความเจ็บปวดในใจฉัน เรียกเร้าทวีคูณ
เช่นในดวงตาเธอ ฉันกำลังแหลกสลายเป็นผุยผง
จงอย่าได้เอ่ยคำใดๆ ด้วยเสียงของเธอจะกรีดแทงฉัน ให้ตายลงต่อหน้า
ขอให้ฉันได้ใช้โมงยามที่ทุกข์ทรมานเช่นนี้ ในเวลาที่มี ต่อไป ต่อไป
คืนวันที่สูญเปล่า ฉันจะใช้มันเพื่อระลึกถึงเธอ
ได้โปรดอย่าปลุกฉันตื่นจากความฝัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น